იმ დღეს განსაკუთრებული სიცხე იყო. შვილები გამოცდებისთვის ემზადებოდნენ და ბიბლიოთეკაში დარჩნენ, გოგი კი შორ რეისზე იყო გასული და გვიანობამდე არ გამოჩნდებოდა. ნატამ სამზარეულოში ცხელი, სურნელოვანი ხაჭაპურები გამოაცხო. ყველი საოცრად იწელებოდა, კარაქის სურნელი კი მთელ სართულზე ტრიალებდა. მან ორი ცალი თეფშზე დადო, პატარა პირსახოცი გადააფარა და მეზობლის კარისკენ გაემართა. გული უცნაურად უცემდა, თითქოს რაღაც საიდუმლო და დაუშვებელ ნაბიჯს დგამდა.
კაკუნზე ბექამ მალევე გააღო კარი. მას მხოლოდ მოკლემკლავიანი თხელი მაისური და სპორტული შორტები ეცვა. მისი ახალგაზრდული, მკვრივი, მზისგან ოდნავ გარუჯული სხეული და დაკუნთული მკლავები ნატას თვალწინ აღიმართა. ბიჭი აშკარად აგზნებული იყო მანამდე ტელეფონში ყურებით, რის გამოც შორტის მიღმა მისი მამაკაცობა უცნაურად იკვეთებოდა, თუმცა შეეცადა, ეს ხელით დაეფარა.
— ნატა დეიდა… ოღონდ… გამარჯობა, — დაიბნა ბექა და მისი ლოყები წამსვე შეფაკლდა. — გამარჯობა, ბექა. ცხელი ხაჭაპურები გამოვაცხვე და შენთვისაც გადმოვედი, ვიფიქრე, მოგეწონება-მეთქი, — თქვა ნატამ და ხმა ოდნავ აუკანკალდა, როცა ბიჭის ფართო მხრებსა და მის ახალგაზრდულ სურნელს შეეფეთა. — უღრმესი მადლობა… შემოდით, გთხოვთ. ყავას დავლევდით, ახალი მოდუღებული მაქვს, — შესთავაზა ბექამ და უკან დაიხია, რათა ქალისთვის გზა დაეთმო.
ნატა პატარა, ნახევრად ჩაბნელებულ ოთახში შევიდა. აქ მხოლოდ ერთი საწოლი, მაგიდა და ორი სკამი იდგა. ჰაერში ახალგაზრდა მამაკაცის სხეულის სიმხურვალე და ყავის მძაფრი არომატი ტრიალებდა. ნატა მაგიდასთან დაჯდა. ხალათის ზედა ღილები ოდნავ გახსნილი ჰქონდა სიცხის გამო და როდესაც მაგიდას მიეყრდნო, მისი თეთრი, სავსე და მაცდური მკერდის ღრმული მთელი თავისი მშვენიერებით გადაიშალა ბექას თვალწინ. ბიჭმა ყავის ფინჯნები მაგიდაზე დადო და როცა დაჯდა, მისი მზერა უნებურად ნატას მკერდზე გაეყინა. მისი გული საგულედან ვარდებოდა, სუნთქვა გაუხშირდა.
ნატამ შეამჩნია ბიჭის დაჟინებული, ცხელი მზერა. ნაცვლად იმისა, რომ ხალათი შეეკრა და გაბრაზებულიყო, სხეულში უცნაური, ტკბილი და მწველი ჟრუანტელი იგრძნო. მრავალი წლის მანძილზე პირველად იგრძნო თავი სასურველ, სექსუალურ ქალად. მისი ძუძუსთავები თხელი ქსოვილის ქვეშ ერთბაშად გამაგრდნენ და საოცრად მგრძნობიარე გახდნენ. ქვედა ტანში კი, იქ, სადაც წლებია მხოლოდ სიცივე და სიცარიელე იყო, ნაცნობი, მცხუნვარე სისველე ამუშავდა.
— გემრიელი ყავაა, ბექა, — ჩურჩულით თქვა ნატამ და ფინჯანს ხელები შემოხვია, რათა თითების კანკალი დაემალა. — თქვენი ხაჭაპურიც საოცრებაა… — უპასუხა ბიჭმა, თუმცა მისი ხმა უკვე უფრო დაბალი და ხავერდოვანი გამხდარიყო. ის ნატას უყურებდა და მის თვალებში ხედავდა არა „მეზობელ დეიდას“, არამედ ქალს, რომელიც მთელი არსებით ითხოვდა ალერსსა და ყურადღებას.
ბექამ ხელი მაგიდაზე დადო, შაქრის ასაღებად გაწვდა და მისი თითები თითქოს შემთხვევით ნატას რბილ, თბილ ხელს შეეხო. ეს არ იყო ჩვეულებრივი შეხება. ეს იყო ნამდვილი ელექტრონული მუხტი. ნატამ ხელი არ გასწია. პირიქით, თითქოს გაიყინა. ბექამ გაბედა და თავისი ახალგაზრდული, უხეში ხელისგული ნატას ნაზ ხელზე გადაატარა. ნატას თვალები გაუფართოვდა, სუნთქვა შეეკრა, მისი მკერდი სწრაფად იწევდა მაღლა და დაბლა, თითქოს ჰაერი არ ჰყოფნიდაო.
— ბექა… მე… უნდა წავიდე, — თქვა ნატამ, თუმცა ადგილიდან არ დაძრულა. მის ხმაში შიში და ამავდროულად უდიდესი ლტოლვა ისმოდა. — არ წახვიდეთ, ნატა… — ბექამ პირველად მიმართა სახელით, ყოველგვარი დანამატის გარეშე. მან ხელი მოუჭირა ქალის ხელს, წამოდგა და ნატასთან ძალიან ახლოს მივიდა. ის ზემოდან უყურებდა ქალს, რომლის ლოყებიც ალისფრად ელავდა. ბიჭის შორტებში მყოფი მამაკაცობა უკვე ისე იყო დაჭიმული, რომ ნატას მუხლებს ეხებოდა.
ნატამ თვალი ააყოლა ბიჭის სხეულს, დაინახა მისი აშკარა, მძაფრი აგზნება და იგრძნო, როგორ წაუვიდა მუხლები. შინაგანმა მორალმა და ოჯახის ქალის სტატუსმა ბოლოჯერ გაიბრძოლა მის გონებაში, მაგრამ სხეულის მწველმა ჟინმა ყველაფერი გადაწვა. ბექა დაიხარა, მისი ტუჩები ნატას ყურთან ახლოს აღმოჩნდა. ბიჭის თბილი სუნთქვა ქალის ყელსა და დეკოლტეს ეხებოდა, რაც ნატას გონებას სრულიად უთიშავდა. ბექას ხელები ნატას მხრებს შეეხო, ნაზად, მაგრამ მტკიცედ მოუჭირა და ქალი ფეხზე წამოაყენა. ახლა ისინი ერთმანეთთან იმდენად ახლოს იდგნენ, რომ ნატა გრძნობდა ბიჭის გულისცემას და მისი სხეულის წარმოუდგენელ სიმხურვალეს. მათი მზერა ერთმანეთს შეეფეთა — ბექას თვალებში ველური, ახალგაზრდული ცეცხლი გიზგიზებდა, ნატას თვალებში კი წლების განმავლობაში ნაგროვები, გაუცნობიერებელი ქალური სურვილისა და მზაობის მორევის გარდა არაფერი დარჩენილიყო. კედლის მიღმა გამეფებული სამყარო გაქრა, მათ წინაშე მხოლოდ საზიარო, ცხელი და მგზნებარე საიდუმლოს დასაწყისი გადაიშალა.
1 Pingback